Gedragsverandering stimuleren door het goede voorbeeld
Gedrag en gedragsveranderingen
Een gedragsverandering bewerkstelligen, ongewenst gedrag verminderen en gewenst gedrag stimuleren. Onbewust hebben we er best wel vaak mee te maken, want een heleboel van wat we doen en laten is natuurlijk een vorm van gedrag. Ik heb het dus over gedrag en gedragsverandering in de breedste zin van het woord. Of het nu iets is wat we willen voor onszelf of voor een ander. Hoewel ik bij dat laatste wel wil aanmerken dat je natuurlijk altijd goed moet overwegen of het aan jou is om van een ander te verlangen dat hij of zij het gedrag aanpast. Maar goed, dat even terzijde. Gedragsverandering is dus iets waar we de hele tijd mee te maken en de grote vraag is ‘hoe’ je dit het beste kan doen. Hoe zorg je er nu voor dat ongewenst gedrag minder wordt en gewenst gedrag juist meer? Ik denk dat gewenst gedrag het best gestimuleerd wordt als er goede voorbeelden zijn.
Tetteren
Hoe kom ik hier nu op? Ten eerste omdat ik het ook echt het meest logisch vindt, maar ik zag het zelf ook gewoon gebeuren onlangs. Bij mezelf nota bene, dat was wel grappig. Ik zat met twee anderen tv te kijken en ik was met één van de anderen aan het discussiëren over het onderwerp. De derde persoon wilde heel graag even luisteren naar wat er gezegd werd op tv, maar i.p.v. tegen ons te zeggen dat we niet moesten praten was diegene muisstil. Die volledige stilte viel mij op en maakte eigenlijk dat ik mezelf erg bewust werd van mijn storende getetter en dus mijn mond hield.
Een voorbeeld en alternatief
Als je erover nadenkt is het ook gewoon logisch. Het werkt gewoon veel beter om te laten zien hoe het wel moet, i.p.v. te roepen tegen iemand of jezelf dat iets niet mag. Bij dat laatste zet iedereen onbewust toch direct de hakken in het zand, want niemand vindt het leuk om aangesproken te worden met een negatieve lading. Als je echter een goed voorbeeld ziet, dan ga je er zelf over nadenken of dat wel of niet beter is en lijkt het alsof de gedragsverandering je eigen idee is. Daarnaast is het ongewenste gedrag misschien het enige gedrag wat bekend is voor iemand. Als dat dus niet meer de bedoeling is, dan is het hebben van een alternatief wel handig.
Zeker bij kinderen is dit laatste het geval. Als je tegen een kind zegt dat een bepaald gedrag niet mag, dan is het goed om niet vergeten te vertellen wat hij of zij dan wel kan doen. Een kind heeft vaak nog niet genoeg ervaringen om zelf een alternatief te verzinnen, dus geef een voorbeeld en laat het zien.
Trouwens, wij volwassenen vinden dat stiekem ook wel fijn hoor. Even afkijken hoe het wel moet. Toch?
Groet Sandra (en deze blog is natuurlijk ook als podcast te beluisteren)
